فلفل زینتی

روش کاشت و نگهداری از فلفل زینتی در خانه

نام: فلفل زینتی

نام انگلیسی: capsicum

نام علمی: Capsicum annuum

گیاهی است یکساله و زینتی که به خاطر جذابیت میوه های رنگی‌ای که بعد از گلدهی بر روی گیاه ظاهر میشوند محبوبیت دارد. برگهای این گیاه ساده و گلهای سفیدی که در تابستان یا پاییز به وجود می‌آورد، کوچک‌اند. میوه که پس از گلدهی ظاهر می‌شود، اول سبز است و بعدا بعد به تدریج زرد، نارنجی و قرمز می‌شود. میوه بر حسب واریته، تخم‌مرغی شکل یا نوک‌تیز است و اگر از آن به خوبی مراقبت شود، ۲ تا ۳ ماه روی بوته می‌ماند. 

خانواده فلفل زینتی دارای گونه های خوراکی و زینتی است که به باغ و باغچه و همچنین منازل زیبایی خاصی میدهد.

این گیاه دارای رنگهای متنوعی از سبز و زرد و قرمز و رنگهای دیگری که مانند رنگین کمان دارای تنوع زیادی هستند. این گیاه به دلیل رنگهای زیبایی که دارد به عنوان یک گل زینتی و یا یک هدیه مناسب برای افراد مختلف بسیار مناسب است. فلفل زینتی را در اواخر زمستان میکارند و در طول تابستان شکوفه های سفید رنگ بر روی گیاه ظاهر میشود. چیدن نوک ساقه گیاه، آن را تشویق میکند تا شاخه های بیشتری تولید نماید و پر تر شود.

به چند نکته در مورد نگهداری فلفل زینتی توجه نمایید:

  • نور مستقیم تا حدودی برای این گیاه زینتی مفید است.
  • نباید اجازه دهید تا کمپوست خشک شود. 
  • هوای داغ باعث خشک شدن و ریزش میوه می‌شود.

نگهداری از فلفل زینتی:

دما: به دمای پایین و محیط خنک یا گرمای متوسط نیاز دارد (حدود ۱۲ درجه سانتیگراد).

نور: فلفل زینتی عاشق نور است و بهتر است گیاه در فضای نورگیر قرار بگیرد.

آب: در همه اوقات کمپوست باید مرطوب باشد، گاهی باید گلدان را در آب فرو برد تا از پایین سیراب شود. همچنین محل کاشت گیاه باید زهکشی مناسبی داشته باشد تا آب اضافه از محل کاشت گیاه خارج گردد.

رطوبت هوا: به دفعات برگها را مه پاشی کنید.

خاک: خاک این گیاه میبایست سبک بوده و مخلوطی از ورمی کمپوست و خاک باغچه مناسب کاشت این گیاه است. لازم است اگر گیاه را درون گلدان کاشته اید هر دو سال یکبار گلدان را تعویض کرده و گلدان بزرگتری برای گیاه انتخاب کنید تا گیاه بتواند راحتتر رشد نماید.

تکثیر: دانه‌ها معمولا در فصل بهار کاشته می شوند، سپس فلفل زینتی باید به اندازه کافی رشد کرده و پس از تقریبا ۸ هفته به گلدان می روند.

مراقبت بعد از گلدهی: بعد از ریزش میوه، گیاه دور ریخته شود.

فلفل زینتی

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
منبع: الفباغ
گل نرگس

نحوه کاشت و نگهداری از گل نرگس در خانه

نام: نرگس

نام انگلیسی: Daffodil

نام علمی: Narcissus

دلیل معروفیت گل نرگس به خاطر طراوت و سرعت گلدهی‌اش است. گل نرگس در بسیاری از خانواده‌ها نوید دهنده بهار است. تقریبا تمامی انواع نرگس را می‌توان در آپارتمان پرورش داد اما ۵ گروه از این گل که در زیر شرح داده می‌شوند، بهتر از دیگر انواع می‌رویند و گل می‌دهند. بعضی از انواع گل نرگس درشت برای پرورش در آپارتمان بسیار مناسب‌اند، اما شاید بهترین گروه، گونه تازتا (Tazetta) باشد که روی هر شاخه، دسته‌ای گل، آن هم در آغاز زمستان به وجود می‌آید.

نحوه کاشت و نگهداری از گل نرگس در خانه:

پیاز را در اوایل آبان کاشته تا در اواسط آذر به گل بنشیند. گل نرگس در محیط‌های مختلفی قادر به رشد است ولی بهترین محیط برای این گیاه شن می‌باشد. کف یک ظرف شیشه‌ای را میزان سه سانتمتر از شن و یا کمپوست مناسب پر کنید و تا سطح خاک آب بریزید سپس دو تا سه پیاز روی سطح قرار داده و اطراف پیازها را تا نیمه ارتفاع آنها خاک شن دار بریزید بهتر از شن مرطوب باشد اما دقت نمایید که هرگز نباید پیازها را مستقیماً در آب قرار دهید ظرف را به مدت سه هفته در محیط خنک و تاریک با دمای ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتیگراد نگه دارید در این مدت ریشه‌ها باید رشد کرده باشند و گیاه ۷ تا ۱۰ سانتیمتر رسیده باشد گیاه را به کنار پنجره آفتابی منتقل کرده بعد از دو هفته گیاه به گل میرود.

دمای مناسب برای گلدهی گیاه ۲۱ درجه سانتی گراد است این گیاه حرارت بالا را تحمل نمی‌کند بهتر است گیاه را در کنار پنجره جنوبی قرار ندهید. از آنجا که زمان گلدهی این گیاه بین ۱۰ تا ۱۴ روز است اگر هر دو هفته یک بار یک ظرف  را کشت کنید میتوانید همیشه از گلهای زیبای آن استفاده کنند پیازهای گل نرگس بیش از یک بار گل نمی‌دهند و لذا بعد از گلدهی می‌توانید آن را دور بیندازید.

انواع گل نرگس:

گل نرگس۱- نرگس تازتا (N. tazetta): این گیاه ۳۰ الی ۴۵ سانتیمتر طول داشته و چند گل روی هر شاخه دیده می‌شود. جام شیپوری با گلبرگ‌های بلندتری احاطه شده است. انواع زرد، سفید، و سفید و نارنجی دارد.

 

 

نرگس سیکلامینی (N. cyclamineus): ارتفاع این گیاه ۱۵ تا ۳۰ سانتیمتر است. گلچه‌ها خمیده، جام شیپوری دراز، و گلبرگها شدیدا انعکاسی هستند. انواع آن زرد رنگ‌اند. 

 

 

نرگس پُرپَر (N. hybrida): طول این گیاه به ۳۰ الی ۴۵ سانتیمتر می‌رسد و در چند ردیف گلبرگ دارد. تشخیص جام شیپوری و گلبرگ‌ها از هم دشوار است. انواع زرد و سفید، زرد، زرد و نارنجی وجود دارد.

 

 

نرگس ساده (N. hybrida): طول آن ۳۰ الی ۶۰ سانتیمتر بوده و هر شاخه یک گل دارد. جام شیپوری با گلبرگ‌های درازتر احاطه شده است. انواع زرد، سفید، سفید و نارنجی در دسترس است.

گل نرگس معمولی (N. hybrida): بلندی شاخه بین ۳۰ تا ۵۰ سانتیمتر است. هر شاخه یک گل دارد. جام شیپوری آن با گلبرگ‌های کوتاه احاطه شده است. انواع زرد، زرد و سفید دارد.
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...

منبع: الفباغ