آموزش نحوه کاشت، تکثیر و نگهداری از انواع گل و گیاه زینتی و تزئینی در خانه، باغ، باغچه و گلدان. به راحتی هر گیاهی را که میخواهید را کاشته و از آن نگهداری نمایید. آموزش کاشت انواع گیاه زینتی در سایت الفباغ …

۱۱ گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش دهنده استرس

گیاهان زینتی زیادی وجود دارند که با آوردن آنها به خانه، علاوه بر زیبا کردن محیط خانه، فضای زندگی را سالمتر کرده و از آنها به عنوان یک فیلتر کننده و تمیز کننده هوا و همینطور کاهش دهنده استرس استفاده نمود.

مطالعات صورت گرفته بر روی بیماران بیمارستانی نشان داد که افرادی که در اتاق آنها گیاه وجود دارد زودتر بهبود پیدا کرده و میزان استرس آنها نسبت به تنشها پایین‌تر بود.

ادامه مقاله را مطالعه کنید تا با ۱۱  گیاه تصفیه کننده هوا که خاصیت  کاهش استرس را نیز دارند آشنا شوید:

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۱- فیکوس:

این گیاه برگهای سبز پررنگی دارد و در نور کم هم رشد مناسبی دارد.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۲- عشقه:

یکی از مهمترین گیاهانی است که ناسا آن را به عنوان یک گیاه تصفیه کننده هوا توصیه نموده که آن را هم در کف و هم به صورت آویز نگهداری می‌کنند.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۳- دیفن‌باخیا:

این گیاه به دلیل داشتن برگهای بزرگ خود بسیار زیبا بوده و منزل را زیبا کرده و به عنوان یک گیاه زینتی و دکوری مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته به این نکته باید توجه کنید که اگر کودک و یا حیوان خانگی دارید باید بسیار مراقب باشید، زیرا این گیاه سمی بوده و خطرناک است.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۴- اسپاتی فیلوم:

یکی از گیاهانی که زیبایی زیادی داشته و مورد توجه خیلی از افراد قرار می‌گیرد اسپاتی‌فیلوم است که در شرایط با نور کم هم رشد مناسبی دارد. اسپاتی فیلوم گیاه تصفیه کننده هوای بسیار خوبی می‌باشد.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۵- پوتوس طلایی:

جزو پر طرفدارترین گیاهان زینتی محسوب می‌شود که به صورت آویز هم استفاده می‌گردد. توجه نمایید که دمای نگهداری و نور محیط هم زیاد نباشد.

۶- پوتوس:

گیاهی فوق‌العاده برای نگهداری در خانه است. این گیاه میزان زیادی از سموم هوا را از بین می‌برد و تصفیه می‌کند.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۷- آلوئه ورا:

همه با خواص بسیار زیاد گیاه آلوئه ورا و بخصوص ژل این گیاه آشنایی دارند. اما آیا می‌دانستید که یک فیلتر هوای عالی جهت و یک گیاه تصفیه کننده هوای فوق‌العاده، جهت تصفیه آلاینده‌های هوا است؟ در واقع زمانی که میزان آلاینده‌های محیط بالا باید، بر روی سطح برگ لکه‌های قهوه‌ای رنگ ظاهر می‌شود.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۸- سانسوریا:

این گیاه به نگهداری و آب بسیار اندکی نیاز دارد. این گیاه در جذب سطوح مختلف دی‌اکسیدکربن بسیار عالی عمل می‌کند.

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۹- کراسولا نقره‌ای (یشم):

یک گیاه بسیار زیبا که نگهداری آن بسیار راحت است. رشد این گیاه کم بوده و می‌بایست در محیطی آفتابی از آن نگهداری نمود.

 

 

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۱۰- دراسینا پرچمی:

اگر به گیاهی با رنگی بجز سبز برای نگهداری نیاز دارید گزینه مناسبی را انتخاب نموده‌اید. البته به این نکته باید توجه کنید که این گیاه بسیار بزرگ می‌شود و شما باید فضای کافی برای نگهداری از آن را داشته باشید.

 

 

گیاه تصفیه کننده هوا و کاهش استرس۱۱- گل داوودی:

بر اساس گفته ناسا این گیاه بهترین گیاه تصفیه کننده هوا است. گل داوودی آمونیاک، بنزن، فرمالدئید و بسیاری از آلاینده‌های هوا را به راحتی از محیط حذف می‌کند. این گل دارای رنگبندی بسیار است که محیط را بسیار زیبا می‌کند.

این گیاهان هر گدام یک گیاه تصفیه کننده هوا مناسب بوده و به صورت بسیار عالی، به شما کمک می‌کند که خواب آرامی داشته باشید.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...

منبع: الفباغ
درمان بی خوابی با گیاه

وجود این ۴ گیاه برای درمان بی خوابی در اتاق خواب شما ضروری است!!!

متاسفانه امروزه افرادی که دچار مشکلات خواب، بی خوابی و آپنه خواب (وقفه تنفسی در خواب) هستند در حال افزایش است. آپنه خواب یک اختلال خواب است که موجب وقفه تنفس در هنگام خواب و بی خوابی می‌شود. اگر این شرایط در مرحله اولیه درمان نشود ممکن است منجر به ایجاد مشکلات شدید شود. خروپف بلند و احساس خستگی علی‌رغم خواب کامل نشانه مهم این اختلال است. فشارخون بالا، مشکلات قلبی، خستگی روزانه، مشکلات کبدی و ایجاد اختلال خواب برای خانواده فرد از جمله عوارضی هستند که باعث اهمیت این اختلا ل می‌شوند.

به طور کلی، ۲ نوع آپنه یا بی خواب را وجود دارد: آپنه یا بیخوابی مرکزی خواب و آپنه یا بی خوابی انسداد خواب:

۱- آپنه مرکزی خواب زمانی اتفاق می افتد که مغز دچار مشکلات و اختلال سیستم تنفسی میشود. این نوع از اختلال تنفس خواب، ناشی از عدم ارسال پیام مناسب از جانب مغز به عضلات حلق است؛ به‌طوریکه فرد دچار کوتاهی تنفسی شده و نه‌ تنها به سختی به خواب می‌رود، بلکه بندرت پیش می‌آید که مکررا دچار بی خوابی و بیداری نشود. مهم‌ترین علل این اتفاق نارسایی قلبی و سکته مغزی است.

۲- آپنه انسدادی خواب هنگامی رخ می دهد که راه هوائی به علت فروپاشی بافت نرم گلو در طول خواب مسدود شود. که این مشکل ناشی از شل شدن عضلات حلق است، در حالیکه این عضلات باید به صورت منظم منقبض شده تا راه هوایی فرد باز مانده و تنفس‌های مناسبی انجام شود. این اختلال باعث می‌شود که فرد در طول خواب به‌ طور مکرر بیدار شود. 

با این حال، بیشتر مردم سعی دارند تا با مصرف داروهای شیمیایی خواب مناسبی داشته باشند. اما شما به هیچ محصول شیمیایی نیاز ندارید تا این مشکل را رفع کند. شما می‌توانید راحتی خواب خودتان را بهتر کنید. فقط کافی است که هر یک از ۴ گیاهی که در ادامه به آن اشاره می‌شود را در اتاق خواب خود قرار دهید تا بی خوابی را فراموش کرده و از خوابی آرام لذت ببرید.

گیاهانی که خواب خوب را تضمین می‌کنند:

درمان بی خوابی با گیاه۱- اسطوخودوس:

این گیاه دارای خواص آرامبخشی بسیار قوی است. علاوه بر آن این گیاه از سالها قبل به دلیل توانایی خاصی که در کاهش استرس، اضطراب و کاهش ضربان قلب داشته مورد استفاده قرار می‌گرفته. این گیاه فضایی آرام را برای شما ایجاد می‌کند تا به آسانی بتوانید از خوابی آرام لذت ببرید.

درمان بی خوابی با گیاه۲- آلوئه ورا:

گیاه فوق‌العاده‌ای است که با تولید میزان زیادی اکسیژن در طول شب، که به از بین رفتن بی خوابی شما کمک بسیاری کرده، احساس آرامش به شما داده و موجب می‌شود به سرعت به خواب بروید.

درمان بی خوابی با گیاه

۳- سانسوریا:

این گیاه مقدار بسیار زیادی اکسیژن را در طول روز آزاد کرده و هوای اطراف شما را تصفیه می‌کند و اجازه می‌دهد تا شما به راحتی تنفس کرده و مشکل بی خوابی یا آپنه را فراموش کنید.

درمان بی خوابی با گیاه۴- پاپیتال (عشقه):

نگهداری از این گیاه بسیار ساده بوده و قرار دادن پاپیتال یا عشقه در اتاق خواب شما، کیفیت هوای اتاق را بهتر کرده و علاوه بر این، موجب کاهش گازهای مضر و سموم درون خانه به میزان ۹۴% میشود. این سموم به راحتی از هوا جذب گیاه شده و باعث می‌شود خواب بسیار راحتی داشته باشید.

 

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
منبع: الفباغ
فلفل زینتی

روش کاشت و نگهداری از فلفل زینتی در خانه

نام: فلفل زینتی

نام انگلیسی: capsicum

نام علمی: Capsicum annuum

گیاهی است یکساله و زینتی که به خاطر جذابیت میوه های رنگی‌ای که بعد از گلدهی بر روی گیاه ظاهر میشوند محبوبیت دارد. برگهای این گیاه ساده و گلهای سفیدی که در تابستان یا پاییز به وجود می‌آورد، کوچک‌اند. میوه که پس از گلدهی ظاهر می‌شود، اول سبز است و بعدا بعد به تدریج زرد، نارنجی و قرمز می‌شود. میوه بر حسب واریته، تخم‌مرغی شکل یا نوک‌تیز است و اگر از آن به خوبی مراقبت شود، ۲ تا ۳ ماه روی بوته می‌ماند. 

خانواده فلفل زینتی دارای گونه های خوراکی و زینتی است که به باغ و باغچه و همچنین منازل زیبایی خاصی میدهد.

این گیاه دارای رنگهای متنوعی از سبز و زرد و قرمز و رنگهای دیگری که مانند رنگین کمان دارای تنوع زیادی هستند. این گیاه به دلیل رنگهای زیبایی که دارد به عنوان یک گل زینتی و یا یک هدیه مناسب برای افراد مختلف بسیار مناسب است. فلفل زینتی را در اواخر زمستان میکارند و در طول تابستان شکوفه های سفید رنگ بر روی گیاه ظاهر میشود. چیدن نوک ساقه گیاه، آن را تشویق میکند تا شاخه های بیشتری تولید نماید و پر تر شود.

به چند نکته در مورد نگهداری فلفل زینتی توجه نمایید:

  • نور مستقیم تا حدودی برای این گیاه زینتی مفید است.
  • نباید اجازه دهید تا کمپوست خشک شود. 
  • هوای داغ باعث خشک شدن و ریزش میوه می‌شود.

نگهداری از فلفل زینتی:

دما: به دمای پایین و محیط خنک یا گرمای متوسط نیاز دارد (حدود ۱۲ درجه سانتیگراد).

نور: فلفل زینتی عاشق نور است و بهتر است گیاه در فضای نورگیر قرار بگیرد.

آب: در همه اوقات کمپوست باید مرطوب باشد، گاهی باید گلدان را در آب فرو برد تا از پایین سیراب شود. همچنین محل کاشت گیاه باید زهکشی مناسبی داشته باشد تا آب اضافه از محل کاشت گیاه خارج گردد.

رطوبت هوا: به دفعات برگها را مه پاشی کنید.

خاک: خاک این گیاه میبایست سبک بوده و مخلوطی از ورمی کمپوست و خاک باغچه مناسب کاشت این گیاه است. لازم است اگر گیاه را درون گلدان کاشته اید هر دو سال یکبار گلدان را تعویض کرده و گلدان بزرگتری برای گیاه انتخاب کنید تا گیاه بتواند راحتتر رشد نماید.

تکثیر: دانه‌ها معمولا در فصل بهار کاشته می شوند، سپس فلفل زینتی باید به اندازه کافی رشد کرده و پس از تقریبا ۸ هفته به گلدان می روند.

مراقبت بعد از گلدهی: بعد از ریزش میوه، گیاه دور ریخته شود.

فلفل زینتی

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
منبع: الفباغ
قرنفل

قرنفل و آموزش کاشت و نگهداری از آن

نام: قرنفل

نام انگلیسی: Sweet William

خانواده: میخک

قرنفل گیاهی است از تیره میخک که به عنوان گیاهی دوساله و علفی مورد کشت قرار می‌گیرد؛ اما این نکته را باید توجه داشت که اگر قرنفل در منطقه‌ای معتدل پرورش داده شود و یا هر سال پس از گلدهی، گلهای پژمرده و خشک آن حذف گردد، گیاه به صورت چند ساله خواهد شد که در این حالت بایستی هر ۲ الی ۳ سال یکبار گیاه را تقسیم کرده تا دچار بوته میری نشود.

گاهی ارتفاع رشد به بیش از ۹۰ سانتیمتر میرسد که در این حالت بایستی از قیم استفاده نمود. گلهای این گیاه به صورت چتری باز می‌شود، معطر بوده و به رنگ سفید، قرمز و بنفش است.

قرنفل با میخک یک تفاوت عمده دارد و این تفاوت در برگهای آن است که برگهای قرنفل پهن و کوتاه و سبز رنگ است. قرنفل گیاهی است که مخصوص فصل سرما است و گلهای فصل سرد بایستی سرما ببینند تا کیفیت بهتری داشته باشند.

گل قرنفل دارای رنگبندی بسیار زیاد و بسیار زیبایی است. این گیاه برای کاشت در گلدان و باغچه بسیار مناسب بوده و باعث زیبایی خانه میشود. کاشت و نگهداری از قرنفل بسیار آسان است و میتوانید از خود گیاه بذرگیری کرده و گیاه را مجددا بکارید.

کاشت قرنفل:

زمان مناسب کاشت و زمان گلدهی و مدت زمان و دوره کشت گیاه در مدلهای مختلف این گیاه متفاوت است. برخی گونه های دوساله، سال دوم گل میدهند و بعد از گلدهی در سال دوم از بین میروند.

این گیاه را میتوانید در پاییز و یا اواخر بهار به صورت کشت بذری کاشت. اگر زمان رشد گیاه به زمستان رسید میتوانید گلدان گل را به داخل ساختمان آورید تا از سرما در امان باشد. سپس آن را در اوایل بهار به محیط بیرون ببرید. زمانی که گیاه ۶ – ۸ هفته از عمر خود را گذراند آماده انتقال به گلدان بزرگتر است.

گلدهی قرنفل:

فصل گلدهی این گیاه بسیار کوتاه است به طوری که در بهار یک بار گل داده و پس از آن گلدهی بسیار کاهش می‌یابد. گلهای قرنفل بایستی سرما ببیند تا کیفیت بهتری داشته باشند، اما اگر بعد از سرمادهی در دماهای بالا قرار گیرد وابهارده خواهد شد.

دما اثر بسیار مهمی در گلدهی قرنفل دارد. همانطور که گفته شد جهت تولید گل نیاز به سرمادهی می‌باشد. از نظر نوری گیاهی روز خنثی تا روز بلند اختیاری است. 

محل مناسب کاشت قرنفل:

جایی که مناسب کشت این گیاه است منطقه ای است نورگیر با دمای پایین و سرد میباشد. این گیاه در آب و هوای کمی پایین رشد بهتری خواهد داشت. قرنفل  به ۴ – ۵ ساعت تابش نور خورشید نیاز دارد اما اگر منطقه زندگی شما دارای هوای گرمی است گیاه را در سایه قرار دهید.

گیاه در فصل سرما باید به محلی گرم و در فصل گرما به محلی خنک برده شود. گلدانی مناسب انتخاب کنید. خاک مورد نیاز برای کشت این گیاه باید سبک و دارای زهکشی مناسبی باشد تا آب اضافه از محیط خارج گردد. شما میتوانید برای اینکه گیاه در معرض مواد مغذی بیشتری قرار گیرد در هنگام کاشت خاک آماده کاشت و یا خاک باغچه را به گلدان اضافه نمایید. بذرها را روی سطح خاک پخش کرده و لایه نازک خاک روی آنها بپاشید. فاصله بذرها از یکدیگر باید بیش از ۱۵ سانتیمتر باشد تا رشد گیاه بهتر انجام گیرد و احتمال پوسیدگی و انتقال بیماری در گیاه کمتر گردد.

مراقب باشید آبیاری به این گیاه بیش از حد نباشد تا خاک خیلی خیس شود زیرا ریشه گیاه آسیب دیده و پوسیده میشود.

مراقبت از قرنفل:

نور: نیاز به نور کامل خورشید دارد.

دما: برای گلدهی و کیفیت بالای گل به سرمادهی نیاز دارد (نیاز سرمایی در دمای ۴ – ۷ درجه سانتگراد به مدت ۱۲ هفته رفع می‌شود).

محیط کشت: به خاکی با زهکشی و تهویه مناسب، با بافت سبک نیاز دارد.

تکثیر: این گیاه از طریق کاشت بذر، قلمه، و تقسیم بوته، تکثیر می‌یابد که اصلی‌ترین و رایج‌ترین روش آن کاشت بذر است. 

قرنفل

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
منبع: الفباغ
پپرومیا

پپرومیا و روش نگهداری از این گیاه زینتی

نام: پپرومیا

نام انگلیسی: peperomia

گونه P. sandersi

پپرومیا شهرت زیادی داشته بعضی وقت‌ها هندوانه‌ای نیز گفته می‌شود. این نامگذاری به دلیل شکل برگهای راه‌راهش است که شبیه برگ هندوانه است.

پپرومیا به دلیل اینکه بومی جنگلهای برزیل است به محیط گرم و مرطوب و دور از وزش باد علاقه دارد آفتاب مناسب، مقدار کافی آب همدمای اتاق تغذیه کود دهی گیاه را شاداب نگه می دارد این گیاه از طریق قلمه ساقه و برگ تکثیر شده و البته بهتر است البته زنی در بهار انجام شود.

پپرومیا گیاهی است که به صورت گسترده در ساخت تراریوم (باغ شیشه‌ای) و جاهایی رویانده می‌شوند که با محدودیت جا روبه‌رو هستند. این گیاه رشد کندی داشته و در هم فشرده است و برخی از انواع آنها خوشه‌های گل دم- موشی مانند تولید میکنند که از گلهای سبز رنگ ظریف تشکیل شده است. با توجه به خصوصیات این گیاه راهی برای تشخیص اینکه گیاه مورد نظر پپرومیا است یا نه وجود ندارد.

سه نوع پپرومیا هستند که معمولترند و شامل پپرومیا کاپراتا، پپرومیا هدرافولیا، پپرومیا ماگنولیافولیا و افراد با تجربه برای تشخیص این سه نوع مشکلی ندارند اما گونه‌های دیگر سخت تشخیص داده می‌شود. در بازار معمولا انواع رونده، بوته‌ای و قائم وجود دارد. برگهای این گیاه ممکن است گوشتی، کرکدار، مودار، صاف، موجدار، سبز یا رنگین یا حتی دارای نوارهایی مثل هندوانه باشد.

مراقبت از این گیاه در شرایطی پایین از شرایط معمولی و متوسط، ساده است، اما باید به یاد داشت که محیط طبیعی رشد آنها تنه درختان یا کف جنگل‌های گرمسیری بارانی است. برای پرورش این گیاه می‌باید از کمپوست دارای پیت به جای خاک استفاده نمود. کمبود آب باعث ریزش برگها می‌گردد. اما با وجود آنکه زیستگاه این گیاه جنگل است، این گیاه نیازی به محیط مرطوب ندارد و حتی در اتاقی که دستگاه حرارت مرکزی نصب است نیز دوام می‌آورد.

روش نگهداری از گیاه پپرومیا:

دما: به گرمای متوسط نیاز دارد – حداقل دما در زمستان ۱۰ – ۱۲ درجه سانتیگراد.

نور: در محلی نورگیر یا نیمه سایه و به دور از تابش مستقیم خورشید باشد. زیر نور لامپهای فلورسنت خیلی خوب رشد می‌کند.

آب: بین دو نوبت آبیاری، کمپوست بید تا اندازه‌ای خشک باشد، اما نه تا موقعی که برگ پژمرده شود. آب ولرم و در زمستان مقدار آب کم باشد.

رطوبت هوا: در تابستان گاهی رطوبت اطراف برگها را بالا ببرید، اما در زمستان هرگز این کار را نکنید.

تعویض گلدان: از تعویض مکرر گلدان خودداری کنید. بعد از چند سال اگر ضرورت داشت گیاهان را در بهار به گلدانی منتقل کنید که فقط کمی بزرگتر است.

تکثیر: قلمه این گیاهان به سادگی ریشه می‌دهد. بین فصل بهار و تا پایان تابستان از انواع قائم و رونده پپرومیا قلمه تهیه کرده و بکارید. انواع بوته‌ای پپرومیاها با قلمه برگ تکثیر می‌شوند.

مشکلات خاص برای پپرومیا: 

در انواع دارای برگ‌های گوشتی ریزش ناگهانی برگ دیده می‌شود. دلیل آن آبیاری دیر هنگام است. وقتی آب بدهید که کمپوست نزدیک به خشک شدن باشد، اما برگ پژمرده نباشد.

نوک و لبه برگ‌ها قهوه‌ای است. دلیل این عارضه کاهش ناگهانی دماست. همه برگهای آسیب دیده را باید چید. گیاه را از دمای پایین کنار پنجره و خشکی دور نگاه دارید.

ریزش ناگهانی برگ در زمستان. دما فوق‌العاده پایین است. گیاه را در محلی قرار دهید که گرما حداقل ۱۰ درجه سانتیگراد باشد. 

برگها پژمرده و بی‌رنگ‌اند، پوسیدگی ساقه یا برگ وجود دارد، پشت برگها چوب پنبه‌ای یا متورم است. دلیل این ناهنجاری‌ها آبیاری بیش از حد مخصوصا در زمستان است.

انواع پپرومیا:

انواع رونده:

پپرومیا

peperomia prostrata


پیرومیا

peperomia rotundifolia


پپرومیا

peperomia scandens variegata

 

انواع بوته‌ای:

پپرومیا

peperomia caperata


پپرومیا

peperomia-argyreia


پپرومیا

peperomia griseoargentea

پپرومیا قائم:

پپرومیا

peperomia verticillata


پپرومیا

peperomia magnoliifolia


پپرومیا

peperomia clusiifolia


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...

منبع: الفباغ
آگلونما

آگلونما و روش تکثیر و نگهداری از آن

نام: آگلونما

نام انگلیسی: Aglaonema

روش نگهداری از گیاه آگلونما:

دما: در تابستان هوای گرم و در زمستان حداقل ۱۵درجه سانتی گراد.

نور: نیمه سایه یا نور درخشان باشد. نور مستقیم برای این گیاه مضر است.

آب: در زمستان پوشیده شود، در سایر فصول آب فراوان به آن بدهید.

رطوبت هوا: ایجاد رطوبت در هوا بسیار ضروری است. بهتر است برگ‌ها را مرطوب نگه دارید. از پاشیدن قطرات درشت روی گیاه خودداری کنید. اطراف گیاه را با خزه نمناک ببندید.

تعویض گلدان: هر سه سال یکبار در فصل بهار می‌بایست گلدان‌ها تعویض شود.

تکثیر گیاه آگلونما:

در فصل بهار یا تابستان ساقه‌هایی که در قاعده گیاه است همراه با برگ و ریشه هایشاه از گلدان بیرون آورده و بکارید. خواباندن هوایی نیز در مورد این گیاه امکان پذیر است.

ویژگی تزیینی این گیاه، برگهای بزرگ و نیزه مانند آن است. خوبی آگلونما آن است که می‌تواند در نور ضعیف نیز رشد کرده و این خصوصیت فقط در واریته‌هایی وحود دارد که برگهایشان یکدست سبز می‌باشند. 

واریته‌هایی که برگهایی دارای رگه‌های سفید یا زرد دارند نیازمند نور بیشتری هستند.

برخی از صاحب نظران اعتقاد دارند که تحمل به نور کم این گیاه کند رشد، تنها خوبی آگلونما است. 

گفته می‌شود نگهداری از این گیاه در خانه بسیار سخت است؛ اما با این حال در ایالات متحده از این گیاه به عنوان متحمل‌ترین و قابل اعتمادترین گیاه آپارتمانی نام برده می‌شود. 

نیازهای گیاه آگلونما:

این گیاه نیازهای خاص چندانی نداشته و می‌توان به آسانی آن را پرورش داد. آگلونما را در گلدانی با ارتفاع کم کاشته و درجایی دود و هوای خشک نباشد نگهداری کنید.

در فصل زمستان آگلونما نیاز به گرما و هوای مرطوب دارد. این گیاه رشد کندی داشته و نیازهای غذایی آن زیاد است، اما به تغییر گلدان نیازی ندارد. 

بوته‌های جوان تقریبا بی‌ساقه‌اند و گیاهان پیرتر ساقه کوتاه دارند که جای برگهای قدیمی روی آن باقی می‌ماند.

مشکلات خاص گیاه آگلونما:

اگر برگ، پیچ خورده یا حاشیه آن قهوه‌ای است: هوا خیلی سرد یا سرد بی رطوبت است.

اگر برگ، پژمرده یا نوک آن قهوه‌ای است: هوا خیلی خشک (رطوبت کم) است.

حشرات: شپشک نرم تن(آردی) در محل اتصال برگ به ساقه مشکل زا بوده و اگر نور زیاد باشد کنه عنکبوت قرمز به این گیاه حمله می‌کند.

واریته ها:

A. modestum

A. pictum

A. pseudobracteatum

A. commutatum

A. commutatum silver spear

A. modestum

A. silver queen

آگلونما

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
منبع: عطارطب
ابوتیلون

ابوتیلون را در خانه تکثیر و نگهداری کنید

نام: ابوتیلون

نام انگلیسی: Abutilon

ابوتیلون یا افرای گل دهنده، بوته‌ای است نیرومند که برگ‌های بزرگ و گل‌های آویزان شبیه به افرا دارد. گلهای این گیاه در تابستان و پاییز ظاهر می‌شود. این گیاه برای رشد نیاز به فضای کافی دارد. بهترین جا برای این گیاه زینتی کنار پنجره‌ای بزرگ است که نور خورشید از پرده‌ای نازک به آن بتابد. برگ‌های گیاه اغلب رنگارنگ است: سبز با لکه‌های زرد و سفید. بعضی از واریته‌های آن مانند ابوتیلون استراتون فقط گیاه برگی هستند که تابستان ها نیز گل می‌دهد. پرورش ابوتیلون آسان است.  

نه به گرمای زیاد نیاز دارد و نه به رطوبت بیش از حد معمول. در فصل گرما و تابستان می‌توان آن را در خارج از اتاق نگهداری کرد.

تنها  آفات این گیاه شپشک آردی شته است. از این گیاه به راحتی می‌توان قلمه گرفت.

بهتر است این گیاه را در فصل بهار کمی هرس کنید و تا پاییز آب و کود بدهید. با شروع زمستان باید گیاه را هرس کرد تا اندازه آن نصف شود. این کار موجب می شود رشد گیاه در زمستان بهتر شود.

روش نگهداری ابوتیلون:

دما: به دمای متوسط نیاز داشته، در زمستان درمان بین ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتیگراد مناسب است.

نور: این گیاه به محل نورگیر و به چند ساعت آفتاب نیاز دارد.

آب: نیاز به آب فراوان از فصل بهار تا پاییز دارد.

رطوبت هوا: هر چند وقت یکبار به برگهای آن آب بپاشید.

تعویض گلدان: هر ساله در بهار نیاز به تعویض گلدان دارد.

تکثیر گیاه ابوتیلون:

واریته‌های سبز برگ را با قلمه و بذر کاری در بهار می‌توانید تکثیر کنید. تکثیر واریته‌های رنگارنگ با قلمه امکان‌پذیر است.

انواع:

ابوتیلون استراتوم، معروف‌ترین نوع است که بر خلاف انواع دیگر برگ‌هایش بدون کرک است. گلهای نارنجی یا قرمز آن در تابستان ظاهر می‌گردد.

ابوتیلون مگاپوتاپیکوم رونده و مناسب کاشت در سبدهای آویزان است و می‌توان آن را به قیم های ۱۲۰ سانتی متری آویخت. برگهای نیزه‌ای شکل آن حدود ۷/۵ سانتیمتر طول دارند و شکوفه‌های شبه فانوس آن از ساقه‌های باریک آویزان می‌شود .به همین دلیل نام عمومی آن فانوس چین رونده است. واریتی به نام واریگاتا از این گیاه موجود است که برگهایش رنگی است و لکه‌های زرد در آن پراکنده شده است. ابوتیلون هیبریدوم یا دورگ گیاهی است کاملا متفاوت. این گیاه درختچه ای است به ارتفاع یک و نیم متر. واریته های متفاوتی از این گیاه در دسترس هست که شامل رنگ های زرد سفید، سرخ و صورتی است.

ابوتیلون

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
منبع: الفباغ
انتخاب گیاه مناسب

انتخاب گیاه مناسب بر اساس شکل ظاهری آن

یکی از مهمترین نکاتی که در هنگام انتخاب گیاه مناسب اهمیت دارد، شکل و اندازه گیاه است. اگر گیاهی کوچک و تپل را در کنار دیواری بلند و لخت قرار دهید، جلوه زشتی پیدا می‌کند. همینطور اگر گیاهی بلند شبیه درخت را کنار پنجره باریک قرار دهید به نظر می‌رسد در حال افتادن است. البته به این نکته هم توجه کنید که ممکن است گیاهی بخرید که بعد از چند فصل رشد بسیار بزرگ شود.

گیاهان از نظر اندازه به شش دسته تقسیم می‌شوند و تقریبا تمامی گیاهانی خانگی که تهیه می‌کنید در یک یا دو دسته از مواردی که در پایین به آن اشاره می‌شود جای می‌گیرند. البته برخی از گیاهان نیز وجود دارند با گذشت زمان شکل ظاهریشان تغییر می‌کند.

دسته بندی گیاهان براساس انتخاب گیاه مناسب بر اساس شکل ظاهری:

۱- گیاهان علفی (گندمی):ظاهر گیاه

این گیاهان برگ‌های باریک و دراز دارند و عادت رشد آنها مانند علف‌های صحرایی می‌باشد. از این گیاهان کمتر به صورت گیاه خانگی عرضه می‌شوند زیرا شکل برگ آنها معمولا هیچ‌گاه برای دکوراسیون داخلی منزل مناسب نمی‌باشد. این گروه شامل یک زیر مجموعه نیز هستند.

  • گیاهان علفی برگ پهن: این گیاهان نسبت به گیاهان علفی برگ باریک معمول‌تر هستند. گندمی یا سنجاقی جزو مواردی است که بیشترین گستردگی را در انتخاب دارد. البته چند گیاه گلدار نیز وجود دارند که در این دسته قرار میگیرند.

ظاهر گیاه۲- گیاهان پر پشت:

مجموعه‌ای گسترده از واریته‌هایی که به هیچ دسته‌ای شباهت ندارند. شکل کلی آنها این گونه است که چندین ساقه از خاک بیرون می‌آیند و الگوی رشدشان نه کاملا عمودی و نه افقی است. ممکن است این گیاهان کوچک و به هم فشرده باشند مانند پیرومیا و یا بلند و بوته‌ای مانند شمشاد ژاپنی. بعضی از گیاهان به طور طبیعی بوته‌ای هستند و شاخه‌های جانبی تولید می‌کنند و برخی دیگر نیاز است سرشاخه‌بری در آنها انجام شود.

ظاهر گیاه۳- گیاهان راست:

این گیاهان ساقه‌ای راست تولید کرده و به صورت عمودی رشد می‌کنند. ارتفاع گیاهان از ۲ سانتمتر تا گاها ۳ متر متغیر است. گیاهان راست با اندازه متوسط از اجزای ترکیبی مهم مجموعه گیاهان خانگی هستند و با قد بلند خود تاثیر رشد افقی گیاهان طوقه (روزت)، رونده، و گیاهان پرپشت کوتاه قد را جبران می‌کنند. گیاهان راست و بلند را اغلب به صورت نمونه تکی در نقاط کانونی قرار می‌دهند.

  • گیاهان ستونی: این گیاهان ساقه‌های عمودی ضخیم دارند ممکن است برگدار یا بی‌برگ باشد که در این حالت از زیبایی آنها کم نمی‌شود. بسیاری از کاکتوس‌ها و گیاهان گوشتی به این صورت هستند.
  • درختان: یکی از مهمترین گروه از گیاهان خانگی هستند که همیشه منظره‌ای تماشایی را در جایی که باشند ایجاد می‌کنند. تمامی درختان شکل کلی واحدی دارند. برخی از درختان اندازه کوچکی دارند مانند کرچک هندی یا گیاه گوشتی آبدار مینیاتوری و برخی دیگر اندازه بزرگتری دارند.

 

 

 

  • نخل‌های دروغین: این گیاهان ساقه‌ای دراز که در انتها با برگها پوشیده شده‌اند دارند. این گیاهان وقتی بزرگ می‌شوند فقط بخش بالاییشان برگ دارد و ظاهری شبیه به نخل دارند. از این دسته در بخش‌های همگانی مجتمع‌ها استفاده می‌کنند.

۴- گیاهان بالارونده:

این گیاهان جزو دسته‌ای هستند که بعد از رسیدن به بلوغ می‌باید برای آنها از یک تکیه‌گاه استفاده کرد. در غیر اینصورت گیاه روی زمین پخش خواهد شد. برای تکیه‌گاه می‎‌توان از نی، نخ، داربست، سیم، قلاب و … استفاده کرد. این گیاهان را می‌توان در گلدان متصل به دیوار یا چهارچوب پنجره‌ها رویاند.

  • بالارونده‌ها: همیشه به سمت بالا رشد کرده و به دور تکیه‌گاه خود می‌پیچند و باید با فاصله نسبت به تکیه‌گاه خود قرار گیرند. اگر تکیه‌گاهی وجود نداشته باشد که پیچک‌ها به دور آن وصل شوند ساقه‌ها به هم گره می‌خورند.

 

 

 

  • گیاهان رونده/ آویزی: برای نگهداری در خانه گیاهان مناسبی هستند. تعداد زیادی از گیاهان معمولی و در خانه در این دسته قرار دارند. اگر این گیاه را در خانه می‌کارید بهتر است از چند تکیه‌گاه یا سیم استفاده کنید تا پخش شده و منظره بهتری را بوجود آورند. اگر هم از این دسته از گیاهان به عنوان آویز استفاده می‌کنید بهتر است تا هر چند وقت یکبار نوک ساقه را ببرید تا گیاه یکدست شود.
  • گیاهان آویزی: همیشه به صورت آویزان رشد می‌کنند و ساقه‌های آنها به سمت پایین رشد می‌کنند و اغلب هم به صورت رونده دیده می‌شوند. این دسته از گیاهان گل‌های جذابی داند و زمانی که اگر به صورت آویز رشد کنند بهترین حالت را به نمایش می‌گذارند.

۵- گیاهان روزت (بیساگ، طوقه برگی):

برگ‌ها به صورت دایره‌‌وار و دسته‌ای در اطراف نقطه رویش گیاه رشد می‌کنند. ارتفاع این گیاهان کم بوده و اگر در کنار گیاهان قد بلند قرار گیرند ترکیب بسیار جالبی را بوجود می‌آورند.

  • گیاهان روزت (بیساگ) مسطح: برگ‌هایشان بزرگ که کم و بیش افقی قرار می‌گیرند و شکل روزت یا طوقه غیرفشرده است. تعدادی از گیاهان گلده در این دسته قرار دارند.
  • گیاهان روزت (طوقه برگی) گوشتی آبدار: برگ‌های گوشتی در چند ردیف دارند و اغلب به هم فشرده است که تا حدی افقی یا کمی به طرف بالا قرار گرفته‌اند. 
  • گیاهان روزت (بیساگ) قیفی: این دسته از گیاهان بیشتر جزو خانواده آناناس‌سانان هستند. بخش پایینی برگهای تسمه مانند این گیاهان یک حالت استوانه‌ای مانند بوجود می‌آورند که آب باران را در داخل خود جمع می‌کنند. این گیاهان به دلیل زیستگاه گرمسیری از این روش برای نگهداری آب استفاده می‌کنند. 

۶- گیاهان توپی:

این دسته از گیاهان بدون برگ و کاملا گرد هستند. این گیاهان همگی از کاکتوس‌ها هستند و سطح ساقه آنها ممکن است صاف یا پوشیده از تار یا خار باشد.

 

 

 

 

 

گل نرگس

نحوه کاشت و نگهداری از گل نرگس در خانه

نام: نرگس

نام انگلیسی: Daffodil

نام علمی: Narcissus

دلیل معروفیت گل نرگس به خاطر طراوت و سرعت گلدهی‌اش است. گل نرگس در بسیاری از خانواده‌ها نوید دهنده بهار است. تقریبا تمامی انواع نرگس را می‌توان در آپارتمان پرورش داد اما ۵ گروه از این گل که در زیر شرح داده می‌شوند، بهتر از دیگر انواع می‌رویند و گل می‌دهند. بعضی از انواع گل نرگس درشت برای پرورش در آپارتمان بسیار مناسب‌اند، اما شاید بهترین گروه، گونه تازتا (Tazetta) باشد که روی هر شاخه، دسته‌ای گل، آن هم در آغاز زمستان به وجود می‌آید.

نحوه کاشت و نگهداری از گل نرگس در خانه:

پیاز را در اوایل آبان کاشته تا در اواسط آذر به گل بنشیند. گل نرگس در محیط‌های مختلفی قادر به رشد است ولی بهترین محیط برای این گیاه شن می‌باشد. کف یک ظرف شیشه‌ای را میزان سه سانتمتر از شن و یا کمپوست مناسب پر کنید و تا سطح خاک آب بریزید سپس دو تا سه پیاز روی سطح قرار داده و اطراف پیازها را تا نیمه ارتفاع آنها خاک شن دار بریزید بهتر از شن مرطوب باشد اما دقت نمایید که هرگز نباید پیازها را مستقیماً در آب قرار دهید ظرف را به مدت سه هفته در محیط خنک و تاریک با دمای ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتیگراد نگه دارید در این مدت ریشه‌ها باید رشد کرده باشند و گیاه ۷ تا ۱۰ سانتیمتر رسیده باشد گیاه را به کنار پنجره آفتابی منتقل کرده بعد از دو هفته گیاه به گل میرود.

دمای مناسب برای گلدهی گیاه ۲۱ درجه سانتی گراد است این گیاه حرارت بالا را تحمل نمی‌کند بهتر است گیاه را در کنار پنجره جنوبی قرار ندهید. از آنجا که زمان گلدهی این گیاه بین ۱۰ تا ۱۴ روز است اگر هر دو هفته یک بار یک ظرف  را کشت کنید میتوانید همیشه از گلهای زیبای آن استفاده کنند پیازهای گل نرگس بیش از یک بار گل نمی‌دهند و لذا بعد از گلدهی می‌توانید آن را دور بیندازید.

انواع گل نرگس:

گل نرگس۱- نرگس تازتا (N. tazetta): این گیاه ۳۰ الی ۴۵ سانتیمتر طول داشته و چند گل روی هر شاخه دیده می‌شود. جام شیپوری با گلبرگ‌های بلندتری احاطه شده است. انواع زرد، سفید، و سفید و نارنجی دارد.

 

 

نرگس سیکلامینی (N. cyclamineus): ارتفاع این گیاه ۱۵ تا ۳۰ سانتیمتر است. گلچه‌ها خمیده، جام شیپوری دراز، و گلبرگها شدیدا انعکاسی هستند. انواع آن زرد رنگ‌اند. 

 

 

نرگس پُرپَر (N. hybrida): طول این گیاه به ۳۰ الی ۴۵ سانتیمتر می‌رسد و در چند ردیف گلبرگ دارد. تشخیص جام شیپوری و گلبرگ‌ها از هم دشوار است. انواع زرد و سفید، زرد، زرد و نارنجی وجود دارد.

 

 

نرگس ساده (N. hybrida): طول آن ۳۰ الی ۶۰ سانتیمتر بوده و هر شاخه یک گل دارد. جام شیپوری با گلبرگ‌های درازتر احاطه شده است. انواع زرد، سفید، سفید و نارنجی در دسترس است.

گل نرگس معمولی (N. hybrida): بلندی شاخه بین ۳۰ تا ۵۰ سانتیمتر است. هر شاخه یک گل دارد. جام شیپوری آن با گلبرگ‌های کوتاه احاطه شده است. انواع زرد، زرد و سفید دارد.
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...

منبع: الفباغ
سنبل - گل سنبل

روش نگهداری از گل سنبل چگونه است؟؟

نام: سنبل

نام انگلیسی: Hyacinth

نام انگلیسی: Hyacinthus

گل سنبل معمولی یا هلندی معمولی‌ترین گیاه خانگی دارای پیاز است. دمگل بدون برگ این گیاه دست کم ۳۰ گل زنگوله مانند معطر دارد که بوی آنها اتاق را پر می‌کند. هر پیاز فقط یک ساقه گل دهنده با گل‌هایی مومی به طول ۲/۵ تا ۵ سانتیمتر تولید می‌کند که دو تا سه هفته عمر دارند. پیازهایی که برای گلدهی اول زمستان پرورش می‌یابند، باید در شهریور کاشته شوند و برای تولید گل در اواخر زمستان، پیاز گل را در آبان می‌کارند. واریته‌های فراوانی به رنگ‌های سفید، زرد، صورتی، سرخ، آبی و بنفش دارد.

گل سنبل رومی از چند جهت با دیگر سنبل‌ها متفاوت است:

هر پیاز ۲ تا ۳ ساقه گل دهنده تولید می‌کند و گل‌هایش کوچک‌تر و کم پشت‌تر است. دمگل این گیاه باریکتر است و رنگ‌های آن فقط به سفید، صورتی و آبی محدود می‌شود. در مرداد و شهریور آن را می‌کارند تا در آذرو دی ماه گل دهد. گروه سوم، چند گله‌ها هستند که از هر پیاز آنها چندین ساقه گل دهنده می‌روید.

پیاز گیاه درون آب و بدون خاک نیز رشد می کند این گیاه نه تنها زیبایی دارد بلکه جزء گیاهان معطر نیز هست برای کاشت پیاز گل سنبل ظرفی را با آب پر کرده و گیاه را در آب قرار دهید طوری که ریشه‌ها در آب غوطه ور شوند و سپس آن را به مکانی خنک و تاریک برده و به مدت ۸ تا ۱۰ هفته تا زمانی که ارتفاع آن ۷ تا ۱۰ سانتی متر برسد. بعد از این مدت گیاه را به کنار پنجره‌ای آفتابگیر و خنک منتقل نمایید. این گیاه در خاک نیز می‌تواند به خوبی رشد کند. 

سنبل - گل سنبل

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
Loading...

منبع: الفباغ
12